Büyücü Geri Döndü.

Şşşşş !
Yol sesi diye bir şey var mı ?
Var;  bak, dinle...
Bir de uçak geçiyor üstelik...
Yol sesi,
              yerde ve gökte...

Yol sesi...

Uğulduyor bütün yolculuklarım şimdi içimde
dönüyor tekerlekler, pedallar çevriliyor
ve bağcıkları bağlanıyor ayakkabıların
yol tozuyor, yol tütüyor, yol büyüyor gözlerimde
ömür geçiyor o gözlerden  perde perde
ölüyor değilim,
gözlerim kapalı sadece.

Yol sesi...
Bas bas bağırıyor işte!
Yola çıkıyorum ben
bir klavyenin tuşları üzerinde.

Düş peşime...

Minecim çok bi sağol

Ayfer , Neşet ve ben beraber takılíyoruz bu günlerde. Ayferle Mine tanıştırdı bizi, pek de iyi etti. Kitapların ikisi de su gibi aktı gitti. Neşete gelinceee o yıllardır gönül tahtımızda zati...

Ne demişler soraydın halim, fatima gelin...

36 yaşımdayım ve hala iyi niyetin geçer akçe olduğunu sanıyorum. Alacağın olsun İsTaNbUL...

şiyir

sen benim yaramsın...
tuz basarım iyileş diye
sen de yanarsın,
ben de yanarım...

yaşasın sonbahar

Bu gün, doğum günümü firsat bilip bir kez daha "cenk hikayeleri'' armağan ettim kendime. Üçüncü kez okumak için aldım kitabı elime, içinden babamın fotoğrafı çıktı. Kapağı açtım 'babama 1983 ' yaziyordu. İlk öyküde adı geçiyordu ' ustamin adı Mahir'di.'
İşte böyle tuhaf bir gün-dü, bitti...

yıldız yemeli hayattan inciler

Sonbahar cebinde hüzünlerle mi gelir ?
 Dallarını silkelese
kurtulur mu kuru yapraklarından insan?
Bahar, kopan her yaprağın yerine
yenisini mi yeşertir ?
Arife suyu büyütür derlerdi
biz küçükken,
sonbahar rüzgarı avutur mu peki ?
Ve bebek kokusu
Uyutur mu ki?

Hasan Ali Toptaş "heba" demiş,  alıp okumamak olmaz . . .